دو نوع سازه های فلزی عبارتند از تاسیسات دائمی (آنتن ها، دکل ها و غیره) و تاسیسات موقت (سن تئاتر، چادرها وغیره).‏‏ تکنیک های حرکت مستقیما به ویژگی های سازه (شکل، موقعیت و غیره) و وجود یا عدم وجود ابزارهای حفاظتی بستگی دارد.‏‏ در اکثر اوقات سازه های فلزی بدون درنظر گرفتن دائم یا موقت بودن آن، فاقد تجهیزات حفاظت گروهی می باشند.

 در نتیجه، کاربری که در ارتفاع قرار دارد باید شخصا از ایمنی خود اطمینان حاصل نماید. ‏برخی از موارد مذکور عبارتند از کار بر روی آنتن ها یا نصب و بازکردن سازه ها جهت برگزاری مراسم.‏ برای حفاظت در صورت سقوط، کاربرانی که در ارتفاع کار می کنند باید از سیستم جلوگیری از سقوط استفاده نمایند.(سیستم حمایت از ‏خود به همراه لنیارد جاذب انرژی نصب شده به سازه و یا استفاده از سیستم جلوگیری از سقوط متحرک بر روی طناب ‏نجات).‏

 برای این منظور، طناب نجات باید در ابتدا نصب گردد. در صورت لزوم، یک سیستم استقرار جهت امکان استفاده از هر دو دست حین کار نیز مورد استفاده قرار می گیرد.‏ در صورتی که سازه دارای سیستم حفاظت گروهی (تورهای نجات و غیره) باشد، کاربر می تواند از یک سیستم استقرار حین کار استفاده ‏نماید (لنیارد قابل تنظیم).‏

کاربران ممکن است در برخی موارد خاص جهت حرکت نیاز به استفاده از تکنیک های پیشرفته داشته باشد (تکنیک سنگنوردی‏ ‏جهت نصب طناب نجات در زمانی که طناب بر روی سازه از پیش نصب ‏نشده باشد، سیستم بالاکشی جهت بالابردن بار، فرود بر روی طناب و غیره).‏

نمونه ای از سیستم صعود که طناب از پایین نصب می شود و سیستم نجات نیز با این روش در آن تعبیه شده است.‏ ‏(برای روش نصب طناب به قسمت هرس درختان مراجعه نمایید)‏

استقرار جهت کار با استفاده از لنیارد قابل تنظیم

 بالاکشی با استفاده از سیستم بالاکشی بارها را در محل مناسب قرار دهید‏

صعود: پشتیبانی صعود، استفاده از تکنیک های سنگنوردی‏ ‏(در صورت امکان سعی کنید مسافت سقوط احتمالی را به حداقل برسانید)‏