|
 گروه
های نجاتی که متخصص نجات فنی هستند در شرایط بسیار دشوار و
خطرناک وارد عمل می شوند. این گروه ها تحت آموزش های ویژه
ای به این منظور قرار گرفته و زمانی که امکان نجات ایمن به
صورت معمول وجود نداشته باشد، عملیات نجات را در هر گونه
شرایطی (محیط های بسته، ارتفاعات بسیار بلند، نجات
کوهستان و غیره) انجام می دهند. اعضای این گروه های تخصصی
در استفاده از تمامی تکنیک های حرکت و مدیریت طناب تا
پیچیده ترین سطح موجود، مهارت کافی دارند. تکنیک های مورد
استفاده براساس شکل سطح زمین و نوع محیط متفاوت بوده و
عبارتند از تخلیه به سمت پایین، بالا یا به صورت حرکت
عرضی.
تخلیه به سمت پایین در صورت امکان، این نوع تخلیه مناسب تر
بوده و نصب آن آسان تر می باشد. تخلیه به سمت پایین با
استفاده از نیروی جاذبه و تکنیک های مختلفی که متناسب با
شکل سطح زمین در محل مورد نظر می باشند، انجام می شود.
تخلیه به سمت بالا انجام عملیات تخلیه به سمت بالا نیازمند
استفاده از تکنیک هایی است که گاهی بسیار پیچیده می باشند
(بالاکشی به وسیله یک وینچ مکانیکی، ایجاد یک سیستم
بالاکشی متشکل از قرقره های سبک و استفاده از تکنیک های
عامل توازن) این نوع تخلیه، کاری گروهی بوده و به هماهنگی
کامل میان افراد گروه نیاز دارد.
تخلیه به صورت حرکت عرضی زمانی که پیشروی دشوار بوده
(مانند مکان های شهری و صنعتی، محیط های بسته، ژرف دره ها
و غیره) یا به دلیل وجود مانع غیرممکن می باشد، می توان
مصدومین را به صورت حرکت عرضی تخلیه نمود. تنها نجات
دهندگانی قادر به نصب این سیستم های پیچیده می باشند که
تحت آموزش های ویژه قرار گرفته و بتوانند در مورد تکنیک
های مناسب (نصب سیستم حرکت عرضی با استفاده از طناب
انتقال و طناب ایمنی پشتیبان، سیستم " تله کابین "، سیستم
حرکت عرضی ویژه جهت انتقال مصدوم در کلیه جهات حین مطابقت
با شکل سطح زمین و غیره) و کارایی تجهیزات انتخاب شده
تصمیم گیری نمایند.
|
